Om 15.00 is de tweede koffie ronde en hoort het einde van mijn dag in de machinekamer te zijn om zo aan mijn takenboek te werken, toch werk ik vaak tot ten minste 17.00 en is het niet zeldzaam dat ik pas na 18.00 klaar ben. Dit komt omdat een klus zich op dat moment aanbied en nieuw voor mij zijn. De 3e machinist toont ook veel initiatief om mij te betrekken bij deze klussen, al was ik ik hier gisteren niet heel blij mee in verband van een kater, meer daarover later.
En dat is dan zo'n beetje het einde van mijn werkdag, ik kom onder het smeer en zweterig terug in mijn hut en dat zal nog een tijdje zo blijven totdat mijn tijd in de machinekamer er op zit en naar de brug mag, wat ergens in November zal zijn.
Wanneer de dienst erop zit moet er natuurlijk gegeten worden, de kok aan boord is niet slecht al smaken dingen vaak een beetje hetzelfde en maakt hij de meest vreemde combinatie. Ook gaat men anders om met de houdbaarheid datum, het is niet zeldzaam dat een pak vruchtenyoghurt tien dagen na het overschrijden van de data op de verpakking terug de koelkast in gaat. Maar ik mag niet klagen, twee warme maaltijden per dag en ik hoef zelf niet te koken.
Het is ook te merken dat de nationaliteiten erg bij elkaar blijven, aan boord zijn er Nederlanders (Officieren en de Kapitein), een paar Russen (vooral machinekamer) en Indonesiërs (koks, en veel op het dek). De Indonesiërs zie ik eigenlijk alleen maar tijdens de lunch, zij eten eerder dan de rest en spenderen de rest van de pauze in het rookhok. De wij eten wel samen met de Russen maar trekken weinig met hen op buiten de pauze, ik zie ze dan wel vaak in de fitnessruimte maar ze zijn er niet bij wanneer wij in de kapiteinshut een film kijken, het schijnt dat we binnenkort een Russische kapitein krijgen, ik vraag me of hoe dat dan later gaat.
Verder kan ik goed overweg met de Nederlandse bemanning, overdag spendeer ik de meeste tijd met de 3e machinist. Hoewel hij officieel niet mijn mentor is (dat is de hoofdmachinist, welke momenteel het digitale onderhoudsplanning systeem opnieuw opzet en zoveel rookt dat het brandalarm afging, ja roken gebeurt gewoon op kantoor op de brug), heeft hij deze taak wel min of meer op zich genomen. Volgens mij heeft hij hier ook wel plezier in want hij daagt mij ook uit om zelf dingen uit te vinden en probeert mij bij klussen te betrekken. S'avonds probeer ik meestal even te gaan fitnessen om die twee warme maaltijden per dag nog even te verwerken of film kijken bij de Kapitein.
Deze laatste heeft ons (de 3e machinist en andere leerling) afgelopen vrijdag meegenomen naar Stenungsgund om wat (liters) te gaan drinken. De kapitein is redelijk jong voor zijn positie, ik geloof halverwege de dertig, maar heeft altijd een speciale positie aan boord, zo lacht iedereen altijd om zijn grapjes (leuk of niet) en krijgt altijd als eerste zijn eten. Toch denk ik dat we redelijk goed overweg met elkaar kunnen, misschien omdat hij van dezelfde muziek houd (hij lijkt ook een beetje op een viking wat wel toepasselijk is). Dus, afgelopen vrijdagavond even van boord en naar de kroeg, bij aankomst kreeg het gevoel er al eerder geweest te zijn, dit bleek later ook toen we in dezelfde kroeg terecht kwamen waar ik tijdens mijn roadtrip door Zweden ook ben geweest. We zijn later in een jachtclub beland waar ik even iets meer had gedronken dat goed voor is, tegen vier uur in bed om vervolgens door mijn wekker heen te slapen. Word om half elf wakker gebeld en mag toch meteen aan het werk, die motor waar we werkten stond toch echt stil al leek deze toch echt te draaien. Volgende keer iets rustiger aan, de machinekamer is geen goede plek om te zijn met een kater.
Ik vind het zo wel weer even mooi geweest, ik zal proberen de volgende update iets eerder te doen en dan hoeft hij ook niet zo lang te zijn. Verder wil ik mij ook nog even excuseren dat ik niet alles beantwoord, het internet hier aan boord is dramatisch en wanneer ik het wel krijg gebruik ik dit om met Larissa te chatten. Ik ga dit nog even vertalen naar het Engels en dat maar eens naar bed.
De groeten.
